دانشگاه ملی تایوان چند دهه قبل از جنگ دوم جهانی توسط ژاپنی ها در تایوان تأسیس گردید. پس از بر افروخته شدن آتش جنگ، ژاپن با حمله به تایوان این کشور را مبدل به ویرانه ای ساخت و از معدود مکان هایی که دست نخورده باقی ماند همین دانشگاه نامبرده بود.
پس از پایان جنگ و خروج نیروهای ژاپن ،آنچه از تایوانی ها انتظار می رفت این بود که این دانشگاه را مخروبه یا دست کم آن را تعطیل کنند، اما تایوانی ها نه تنها این کار ها را انجام ندادند بلکه این دانشگاه را گسترش بخشیده و به ترجمه و تدریس کتب ژاپنی پرداختند. و در این راه از ژاپن هم کمک گرفتند.
پس از چند سال شاگرد از استاد ویرانگر خود پیشی گرفت و رتبه دانشگاه های تایوان از دانشگاه های ژاپن فراتر رفت. و اکنون هم دو کشور مناسبات نزدیکی در زمینه های اقتصادی و علمی دارند.
تایوان هم می توانست همانند بسیاری از فرهنگها که با تکیه بر کینه ورزی و انتقام جویی و زنده نگاه داشتن خاطرات دوران استعمار تمام در های عصر نوین را به روی خود بستند، عمل کند و راه دشمنی و انتقام در برابر ژاپن پیش بگیرد. اما توده این مردم هویت خود را در ترقی و تکامل می دیدند نه در گذشته های تاریک و در سایه دشمنی نقشه کش..
